www.cafehaft.com

سرم را از روی بالشت بلند می کنم و به سختی ساعت را میخوانم. 11:27. دستی به صورتم میکشم و کشان کشان خود را به میز کامپیوتر می رسانم.گوشی مبایلم را برمی دارم و آخرین شماره ای که دیشب گرفته ام را دوباره می گیرم. بوق … بوق … بوق … و بوق.جواب نمی دهد.«حیدر» لعنتی .

دست و رویم را شسته ام.تلفن را از جیب بیرون می آورم و از کانتکت هایم یک شماره انتخاب می کنم.و باز هم بوق های طولانی.عجب.این یکی هم جواب نمی دهد.«نیما»ی لعنتی.

در یخچال را می بندم و لقمه ی نیمه جویده ام را با بی حوصلگی قورت می دهم.موبایلم را از کنار نان خورده های روی کابینت برمی دارم و شماره گیری می کنم.انگار نه انگار.اینبار هم کسی جواب نمی دهد.«نعیم» لعنتی.

شماره ی جدید چلچراغ را روی میز می گذارم و از بین کاغذ هایم ، تلفن را پیدا می کنم.شماره اش چند بود؟ یادم آمد . یک دقیقه بعد…«تهمینه»ی لعنتی . انگار امروز کسی جواب تلفن را نمی دهد.

حوله ی حمامم را برمیدارم و گوشی مبایلم را روی میز کامپیوتر می گذارم.صدایش در می آید و شروع به لرزیدن می کند.نگاهی به شماره می کنم و بی تفاوت روانه ی حمام می شوم.

پ.ن: چلچراغ رفع توقیف شد.

اهمیت بررسی مقوله ی انسجام هویت یا به طور کلی استقلال فردی از آن جهت است،که امروزه با بالا رفتن درصد پذیرفته شدگان دانشگاه و تسهیل امر جدای از خانواده ، درصد بالای از جوانان و نوجوانان ، درگیر نوع جدیدی از مشکلات و مسائل زندگی انفرادی و تا حدودی خوابگاهی میشوند، که تا آن زمان در بستر خانواده با آن مواجه نبوده اند.از آنجایی که فرهنگ و آداب زندگی در جامعه ی ایرانی از دیرباز بر زندگی خانوادگی و عدم استقلال تا زمان ازدواج – چه برای مردان چه برای نسوان- تاکید دارد، فرد بی آنکه تصوری از مدیریت زندگی انفرادی و شیوه ی مواجهه با بحران داشته باشد، بلاجبار تن به مبارزه ی ناعادلانه با مشکلات میدهد. از آنجا که دوره جوانی زمان تصمیم‌گیری‌های اساسی است و این تصمیمات عموما تاثیر بسیار بزرگی بر تمام زندگی فرد می‌گذارد‌، دوره جوانی را باید به عنوان یک دوره جداگانه و پراهمیت در زندگی به حساب آورد. حال اگر فرد در این دوران مهم از زندگی خود درگیر ناهنجارهای به وجود آمده در زندگی مستقل خود شود و در اثر نبود آموزش های کارآمد برای حل مشکلات شخصی ، تصمیماتی نادرست بگیرد ، تمام آینده ی او و با نگاه عام ، آینده ی جامعه ، با تهدیدی جدی رو به رو خواهد شد. کناره گیری از جامعه از یک سو و ارتباط مخرب و نادرست با افراد فاسد از سویی دیگر مخاطرات اصلی و بستر ساز مشکلات ثانویه در زندگی اجتماعی هستند.از طرفی بحران های اقتصادی ، بیکاری ، ازدیاد جمعیت و تغییر در فرهنگ زیست بوم باعث ایجاد چالش های عظیم و پر مخاطره در فرد می شود. مشکلترین مسئله در رشد شخصیت و تثبیت هویت این است که فرد به همان اندازه که باید ورود به دوره ی بزرگسالی را بپذیرد و برای آن برنامه ریزی کند می بایست برای شناخت امیال و نیروهای درونی خود نیز تلاش کند و راه های کنترل خویش را بشناسد. بنابراین و با توجه به نتایج به دست آمده پیشنهاد میشود استقلال فردی و تفکر حل مسئله را از خردسالی به فرزندانمان آموزش دهیم و برای آینده ای که روزی انتظارشان را میکشد برنامه ریزی کنیم.عدم مداخله در مشکلات کوچک و کم تاثیر در دوران کودکی میتواند تمرینی موثر برای ایجاد اعتماد به نفس باشد.ایجاد تصور و آمادگی زندگی جداگانه می تواند از خیل عظیم مشکلات و تصمیمات نادرست بکاهد و باعث ایجاد تمرکز و آرامش در دوره های بعدی زندگی شود.

سام موسایی /.

پ.ن: آخرين مقاله ام.

Sometimes I do not know the difference between dreams and reality. And just do not know where in the world at the same time I am standing. Who knows?  Maybe someone , somewhere , right in the same time just thinking the same equations. I feel it. and is still in doubt into the story. And I forget I’m standing where in the world. Until that perhaps someone like you, who do not know where you are , take my hands.For so long I try to solve this equation. But each time, will find another dimension. more complex aspects of dreams and sometimes even facts.dreams the color of rain overnight. that within me than what is empty will. And for the same reason that I will throw the world. forever. Perhaps, Equation it does not answer.s

?Who knows

PS : When the rain does not come.

اين يك قلم را ديگر نميتوانم تحمل كنم . تمام سال بي محلي ميكنند ، مرا به حساب نمي آورند‌،‌ هرزمان كه مي خواهند قلبم را مي شكنند ، راه به راه با احساساتم بازي ميكنند ، از سوزن تا جوال دوز را به خود آسوده ميكنم اما اين يكي ، ديگر واقعا از تحملم خارج است. تمام سال را گوشه اي با گيتارم سر مي كنم و صنمي با هيچ احدي ندارم ، اما امشب طبق سنت مال من است . نوبتي هم باشد نوبت من و امثالهم است.باور كنيد حق مسلم كه ميگويند همين است . انگار نه انگار ، همه مثل هميشه بي تفاوتند‌.عصبي شده ام‌ ، نبضم تند تر ميزند ، صورتم سرخ شده ،اطرافم را نگاه ميكنم و با تمام توان نعره ميزنم : «لامروتا آخر پاييزه، يكي بياد منو بشمره».

پ.ن: شب چله ، بدون چلچراغ ،تجربه ي عجيبي است.

موقعيت عجيبي است . البته پيش از اين اينگونه شرايط عادي بودند ، اما مدتي است اينگونه آسوده زيستن را فراموش كرده ام.نميدانم چه مي شود كه احساس ميكنم يك جاي كار ميلنگد.يكي از بستگان محبوبم از زندان آزاد شده.همه ي خانواده دور هم خوشحاليم . اولين نتيجه ي خانواده متولد شده ، پسر است،فربد. همه ي خانواده دور هم خوشحاليم . چندي پيش زادروز عزيز بسيار عزيزي بود. همه ي خانواده دور هم خوشحاليم «اللخصوص من».ميزان قابل توجه ي از مشكلاتم خود به خود حل شدند. همه ي خانواده دور هم خوشحاليم . خواهرم را پس چندي ملاقات كردم. همه ي خانواده دور هم خوشحاليم . مقداري پول هم يكهو دستم آمده . همه ي خانواده دور هم خوشحاليم.با همه ي اينها باز هم احساس ميكنم يك جاي كار ايراد دارد.انگار زندگي بي شرف زور ميزند همه چيز را عادي نشان بدهد،همچون گذشته.افسوس كه ميدانم اين قبر مرده نداردو باز…

مرخصي زندانيمان تمام خواهد شد،اولين نتيجه ي خانواده مريض مي شود ، بار ديگر از زادروزها به سالگردها ميرسيم ، هواي سرد بدون باران زجرمان مي دهد ، مشكلات جديدي راهشان را به زندگيم مي يابند ، پولم ته خواهد كشيد و خواهرم بار ديگر ميرود تا همه ي خانواده دور هم روزهاي خوشمان را دوره كنيم.

پ.ن: باران ؟

هر شب سرم را که روی بالشت میگذارم شروع میشود.نه آنقدر بلند است که دیگران را بیدار کند. آنقدرها هم آرام نیست که بگذارد چشمان گرمم ، دل از بعد فهم بکنند.اوایل سرگرم کننده بود.اما مدتی است به شدت روی امواج ارسالی برای ترشح آدرنالینم پارازیت میفرستد.مشکوک به نظر میرسد.نمیتوانم این همه رشته ی از هم گسسته ی تصورات و تفکرات و تدبرات و تکذبات-فکر کنم اصلا همچین واژه ای وجود نداره- به هم گره بزنم.مشکوک به نظر میرسد.

گاهی وقتها فکر میکنم کار کار آدم فضایی هاست.از بس از روی مبل راحتی درون اتاقم سرزمین مخفیشان را جست و جو کرده ام نگران شده اند دستشان  رو شود .میخواهند اینگونه عذابم بدهند.بعضی مواقع هم احتمال میدهم کار این هری پاتر باشد.شاید میداند دارد رقیب پیدا میکند.مشکوک به نظر میرسد.

نمیدانم.فقط مدتی است تعدادی جغد در انار پشت پنجره ام لانه کرده اند.

پ.ن : مشترک مورد نظر …

40چراغ توقیف شد.

یک دقیقه سکوت…

پ.ن : با تو میمانیم

« جای این زخم میمونه دکتر ؟»

-« ترمیم میشه اما جاش میمونه .اگر مایلی میشه با …»

« احتیاجی نیست ،چه بهتر که بمونه…!»

-« برای عبرت ؟ ها ؟»

« نه.برای اینکه دفعه ی بعد روی دوخت و دوز شما تیغ نکشم…»

پ.ن : دکتر ؟؟

پ.ن : رامشگري خواهيم كرد .

پ.ن : كامينگ خيلي سوون